GreatG.be

Aan die laatste zinnen kan ik weinig toevoegen…

Roel Richelieu Van Londersele – Mats

je zadelt mijn rug en sterk
rijden we een nieuwe ochtend in

meesterlijk, vanuit de hoogte, kies je
het golvend landschap voor je dag

jij, de uitvinder van de kleine glimlach
en van de ernst, als je waakt over onze vissen

in bad warmen we samen het water
en geven het aan kapiteins en matrozen

een lied en het schoonschrift word je,
ik de plek om stem en papieren te bewaren

je bent de tekening en het krijt
meer dan ik uit mij verwachtte

mijn voorraad ben je elke dag
je houdt mij op de wereld

uit Roel Richelieu Van Londersele, Tot zij de wijn is, p.50, Atlas

Stemmen kan u hier… maar dat mag ook gerust op een ander gedicht natuurlijk!

op de standaard.be las ik volgend artikel: De jobs van 2030: een futuristische blik en dan vraag ik me af of die jobs echt ooit gaan ontstaan.

Een ruimtearchitect spreekt tot de verbeelding, al kan ik me nog steeds niet voorstellen dat de ruimte echt gekoloniseerd kan worden. Als je ziet wat een impact de ruimtereis op een getrainde astronaut heeft… En de jobomschrijving van een geheugenchirurg is fascinerend maar ook enigszins beangstigende. Misschien ben ik te conservatief maar mensen manipuleren lijkt me toch een vooruitstrevende gedachte

Ik kan het mij niet voorstellen dat zo’n jobs gaan ontstaan maar misschien bent u wel de geknipte persoon?

Daar kan ik dus echt niet bij. Zonder hier de discussie of het al dan niet een fout is die rood waard was te voeren, als er 1 speler op dat veld moest staan die fouten die aanleiding kunnen geven tot rood moest vermijden dan was hij het wel. Dan moet je nu niet staan janken dat het een lichte rode kaart is… Jammer dat nadenken eens je op de groene rechthoek staat toch zo moeilijk is. Arme voetballers!

En waar zit ne mens dezer dagen met in zijne kop, juist ja…

Het nieuwe jaar is ondertussen al 2 weken ver dus wordt het stilletjes aan tijd om de draad weer op te nemen. Niet dat ik stil heb gezeten, verre van, naast twee weken opslorping door het werk afgewisseld met voldoende feestjes is het nu tijd om alles weer in zijn normale plooi te laten vallen.

En dat brengt met zich mee dat de online activiteiten hernomen zullen worden, of toch die dagdagelijkse zoals deze blog, mails (die ik de voorbije weken met vertraging beantwoorde, met mijn excuses bij deze) en andere sociale internetactiviteiten die er de voorbije weken zijn bij ingeschoten. Bij deze dus: bye, bye, eVakantie!

Op de lijst met goede voornemens (die ik eigenlijk niet maak) staan ook weer heel wat dingen, daarover later meer…

Daar was ik in alle drukte nog niet aan toegekomen, waarvoor mijn welgemeende excuses…

En om het nieuwe jaar goed in te zetten, de blogger van de week is deze week ondergetekende, een ego-boost met dank aan Nieuws.be!