Aan die laatste zinnen kan ik weinig toevoegen…
Roel Richelieu Van Londersele – Mats
je zadelt mijn rug en sterk
rijden we een nieuwe ochtend in
meesterlijk, vanuit de hoogte, kies je
het golvend landschap voor je dag
jij, de uitvinder van de kleine glimlach
en van de ernst, als je waakt over onze vissen
in bad warmen we samen het water
en geven het aan kapiteins en matrozen
een lied en het schoonschrift word je,
ik de plek om stem en papieren te bewaren
je bent de tekening en het krijt
meer dan ik uit mij verwachtte
mijn voorraad ben je elke dag
je houdt mij op de wereld
uit Roel Richelieu Van Londersele, Tot zij de wijn is, p.50, Atlas
Stemmen kan u hier… maar dat mag ook gerust op een ander gedicht natuurlijk!