Dat ik griekse landschildpadden die momenteel in winterslaap zijn heb, wist u dus al. Maar laat ik even terug gaan in de tijd en beginnen bij het begin. Hoe ben ik in godsnaam er toe gekomen om griekse landschildpadden te houden. Een lang verhaal!
Het begon allemaal in 2003. Aangezien in die periode de eerste steen werd gelegd van ons huis kwam het gesprek automatisch op huisdieren. Omdat de schoonouders een hond hadden en ik dat ook wel zag zitten was voor mij dat de logische keuze. Echter zag mijn vrouw dat niet zitten. Niet dat ze een hond niet zag zitten, ze was er steeds mee opgegroeid, maar het feit dat we beide de hele dag werken en dus niet thuis zijn overdag zag zij als een ernstige beperking. (en ik zeg het niet dikwijls, dus bij deze: schat, je had gelijk!)
Het alternatief: een griekse landschildpad! Collega T had een vrouwtje van 50 jaar en een mannetje van (momenteel) 10 jaar, waarmee we hopen te kweken (maar daarover later meer). Mijn vrouw dacht waarschijnlijk toen dit de eerste keer ter sprake kwam, dat praat ik nog wel uit zijn hoofd maar…
Enige tijd later was een goede aanleiding om eens langs collega T te passeren het feit dat de landschildpadden uit winterslaap kwamen. Dus wij op een zonnige zaterdagmiddag er naartoe om de diertjes te bewonderen, prachtig om te zien! Blijkbaar had collega T kort daarvoor nog in het tuincentrum in de buurt schildpadden zien zitten en wij waren direct geintresseerd om eens een kijkje te gaan nemen. En daar zaten ze: Athena en Hera, want ja een impulsieve aankoop later hadden we 2 huisdieren en waren we aan het organiseren om onze vrouwtjes te huisvesten. Gezien we op dat moment nog aan het bouwen waren hebben we ze dus nog een jaartje bij mijn ouders thuis moeten logeren in een terrarium van collega T.
Trouwens werden ze oorspronkelijk aanzien als mannetje en vrouwtje. De verkoper dacht waarschijnlijk dat hij meer kans had om een koppel te verkopen toen hij ons dat probeerde wijs te maken. Ondertussen hebben we naast deze 2 vrouwtjes ook 2 mannetjes Apollo en Ares, maar dat verhaal volgt later…